Accra

IMG_2882

IMG_2896Dag 1                                                                                                                                                16-01-2014

Hai!

 

Ik zit nu op m’n kamertje in Accra dit verslag te typen. Wanneer ik dit online kan zetten weet ik niet, waarschijnlijk heb ik dan al weer veel meer meegemaakt. Maar ik wil graag beginnen bij het begin.

 

Gisteren kwamen wij rond half 10 aan op het vliegveld.  De vlucht verliep prima, bijna geen vertraging en we zijn ook niet neergestort. Meteen toen we uit het vliegtuig kwamen bevloog ons de hitte. Dit had ik enorm onderschat. Het is hier VERSCHRIKKELIJK heet. We werden opgehaald door een collega van Kim haar vader, Rita. Zij kwam samen met haar chauffeur Osman en bracht ons naar haar appartementje. Rita en Osman zijn super aardig, heel gastvrij en vriendelijk. Ik kan niet beschrijven hoe fijn het is om zo met onze reis te beginnen. Ik moet er niet aan denken dat we zelf nog een hostel hadden moeten zoeken in de nacht. Hier heb ik een super kamertje, met een ventilator. Ik heb niet veel geslapen, want door de hitte wil het nog niet helemaal lukken. M’n lichaam is het ook niet eens met de hitte, op de een of andere manier zet ik helemaal uit. Het lijkt wel alsof ik elk moment kan ontploffen.

 

Vervolgens hebben we om 8 uur ontbeten met een redelijk Europees ontbijt. Rita moest naar haar werk en Osman heeft ons door heel Accra geleid. Super! Ik keek mijn ogen uit. Dit is echt de drukste, vieste, meest chaotische stad waar ik ooit ben geweest. Wat natuurlijk wel te verwachten was, maar het viel me alsnog tegen. Op een gegeven moment bracht hij ons naar de markt waar we ongeveer anderhalf uur doorheen hebben gelopen. Dit was echt gekkenhuis; zoveel mensen op zo’n kleine ruimte die allemaal wat willen verkopen. Er is een enorme stroom van mensen die allemaal een andere kant op willen, de vrouwen dragen kilo’s eten op hun hoofd met ook nog eens hun baby op de rug. Met 34 graden. Gekte.

 

Op een gegeven moment waren Kim en ik helemaal oververhit, ik lach onszelf nog steeds uit. We hadden een knalrood hoofd en waren helemaal uitgedroogd en bezweet. De stank is ook onverdraaglijk, ik dacht bijna dat ik van m’n stokkie zou gaan. De riolering is super slecht en ze doen hier niet aan prullenbakken. Je loopt gewoon door het vuilnis heen.

 

In de middag hebben we geluncht met Rita en een paar collega’s van haar. We kregen vet met bonen voorgeschoteld (eigenlijk bonen met vet, maar dat is dus de grap). Op zich best lekker, maar zó vet. Ik heb het maar even overgeslagen. Nu moeten jullie niet denken dat ik niets wil uitproberen, nee nee. Ik heb namelijk al wel een kokosnoot gehad (waarvan ik niet wist dat er een soort van water in zat. En dat je vervolgens de schil kan eten. En dat het niet naar kokos smaakt. Ik voel me soms zo dom).

 

Nu zijn Kim en ik in het appartement van Rita en hebben eventjes tijd voor onszelf. Dit ga ik proberen te koesteren want het duurt waarschijnlijk 3.5 maanden voordat ik dat weer mee ga maken. Morgen vertrekken we om half 7 s’ ochtends naar Kumasi, waar we de zusters en de kinderen gaan ontmoeten. Tot zover, tot de volgende keer!

2 reacties op “Accra

  1. Lieve Puck,
    Allereerst, wat ontzettend fijn om van je te horen en wat klinkt het allemaal gaaf! Ik kan me voorstellen dat al die indrukken soms wat overweldigend is, maar probeer jezelf te blijven! Blijf alles lekker proberen en geniet! Ik zou zeggen, je avontuur is begonnen! Love de kokos-part !! X Chan (vanuit het miezerige Nederland)

  2. schat!! Wat geweldig om te horen en te lezen hoe je het hebt!! Haha en ik kan zo lachen over jou en je kokos verhaal. Geweldig. Gewoon lekker rustig aan doen met nieuwe dingen proberen! Je moet ook niet zomaar ziek ofzo worden he meisie! Geniet ervan schat. En blijf vooral veel schrijven!!

    Dikke kus esther

Reacties zijn gesloten.