Verslag 7

ttrip1 tree mokeys

Verslag 7                                                                                          03-02-2014

 

Haai daar was ik weer!

 

Zondagochtend zijn wij vroeg vertrokken naar het Monkey Sanctuary. Dit is een stuk bos waar verschillende soorten apen leven. Om half 3 hadden we daar afgesproken met een Nederlands meisje die via internet contact met ons had opgezocht.

 

De reis verliep prima, we konden makkelijk trotro’s vinden en we kwamen elke keer weer aan op de plek waar we naar toe wouden. Dat was weer mooi meegenomen! Alleen met het laatste stukje hadden we wat meer moeite. We konden geen trotro’s meer vinden die naar het Monkey Sanctuary reden en de enige andere optie die we nog hadden was een taxi. Nou valt een taxi qua kosten in vergelijking met Nederland reuze mee, maar doordat je gewend raakt aan de Ghanese prijzen vind je taxi’s al gauw te duur. We besloten gewoon even te vragen hoeveel het zou kosten en de beste man verwachtte dat wij 600 cedi zouden betalen. Dit is 200 euro. Voor een kwartiertje in een taxi. Lastig… Maar nee, bedankt. De volgende taxichauffeur vroeg 40 cedi. Alsnog een te hoge prijs, maar helaas waren we afhankelijk van ze en dat hadden ze natuurlijk door. We hebben uiteindelijk voor 25 cedi een taxi weten te regelen, dat is ongeveer 4 euro per persoon. Later hoorden we dat de normale prijzen voor die taxirit 3.5o cedi is. Ach ja.

 

Eenmaal aangekomen werden we heel vriendelijk ontvangen. Er was genoeg plek om te kunnen overnachten en avondeten kon ook geregeld worden. We kwamen meteen al twee westerlingen tegen waar we mee aan de praat raakten. Een hele verademing, na 3 weken alleen maar met Afrikanen te hebben gesproken. Eén jongen kwam uit Oostenrijk (Patrick) en de ander uit Zweden (Hannes). Ook zij deden vrijwilligerswerk, een deel bij de apen en een deel op een school.

 

Vervolgens arriveerde Kim, het Nederlandse meisje, met nog een Nederlandse (Lauren) en twee Spanjaarden (Gabi en Pèpè). Allemaal stuk voor stuk hele leuke mensen. Ik was zo blij dat ik me weer een keertje bevond tussen allemaal Europeanen! Kim en Lauren deden net als wij vrijwilligerswerk in Ghana, Gabi en Pèpè zijn stewards en werken hier voor 3 maanden. Gabi was echt hilarisch, hij deed me heel erg denken aan de acteur die Borat speelt maar dan met een Spaans accent. We hebben even een tijdje met elkaar gepraat en om 4 uur begon de tour door het bos. De twee vrijwilligers, Patrick en Hannes, waren onze tourguides.

 

De tour was niet super bijzonder, ze hebben eventjes uitgelegd waarom de apen hier zo heilig zijn en vervolgens mochten we bananen kopen om ze te voeren. Dit was wel weer erg geinig om te doen. Er waren ook nog een paar mooie bomen waar we in konden klimmen en het hoogtepunt was toch wel de apenbegraafplaats. Er lagen een stuk of 25 apen begraven met allemaal een gedenkpaaltje. Later kwamen we er achter dat er ook nog twee mensen tussen lagen, waar ik zonder te weten vrolijk over heen was gelopen. Op een gegeven moment vroeg Robert (de Ghanese chauffeur van Gabi en Pèpè): ‘Do the other monkeys come here to cry?’. Wij natuurlijk allemaal lachen, want het was een leuk grapje voor een Ghanees. Maar helaas…hij maakte geen grapje en was juist heel serieus. Ai…

 

Rond 6 uur was de tour afgelopen en stond het eten voor ons klaar. Dit viel helaas een beetje tegen, we kregen witte rijst met een héél klein beetje tomatensaus. Het licht was op dat moment ook uitgevallen en vanaf 6 uur is het donker in Ghana. We hebben dus een beetje moeten improviseren met zaklampjes op mobieltjes om elkaar te kunnen zien. Op dat moment voelde het echt een beetje als kamperen. Het was heel gezellig, we hebben tot ongeveer 9 uur met z’n allen aan tafel gezeten en daarna zijn we naar bed gegaan.

 

In de ochtend kregen we pannenkoeken (!) als ontbijt. Deze waren zoo lekker! Daarna zijn we weer vertrokken naar Kumasi. Kim en Hannes reisden met ons mee en rond 3 uur waren we weer op ons vertrouwde plekkie. Al met al een zeer geslaagd uitstapje!

 

 

2 reacties op “Verslag 7

  1. Hai Puck,

    Hopelijk kun je nog meer van dit soort uitstapjes maken. Veel van het land zien en beleven. Dat naast alle belevenissen in Kumasi natuurlijk. Ik begrijp dat je langzamerhand ook een heel goed beeld krijgt van je studie of werk toekomst?! In elk geval ben je goed reducerend bezig: er zijn al heel wat mogelijkheden afgevallen, zo te lezen. Je kunt in elk geval de politiek nog in of het zakenleven. Daar doen ze echt niet moeilijk over over mensen heenlopen. Hoewel je dan ook best stront aan de knikker kunt hebben, af en toe. Dus valt ook al af bij nader inzien. Nou ja, nog maar even verder zoeken….

    Liefs Jet

  2. Lieve Puck,
    Klinkt echt weer als een leuke ervaring rijker!
    Ik ben ontzettend trots op hoe goed je het doet en hoe positief je alles bekijkt!
    En doe maar weer luxe, pannenkoeken voor ontbijt! (ik mag tevreden zijn met een bakje havermoutpap als arm studentje) We denken aan je! Verheug me nu al op je nieuwe blog!

    X Chan

Reacties zijn gesloten.